1928 - 1938

De wortels van een familiebedrijf

Er zijn geen getuigenissen meer van het eerste begin, de periode waarin pionier Goris van der Sijde zijn eerste stappen zet op het pad van ondernemerschap, maar op basis van verhalen over de mens Goris en zijn manier van doen, kan met wat voorstellingsvermogen wel een beeld worden geschetst van de grondlegger en hoe hij zijn houthandeltje begon.

 

1940 - 1945

De Tweede Wereldoorlog

Met het verstrijken van de oorlogsjaren wordt het voor velen in zowel persoonlijk als in zakelijk opzicht moeilijk. In deze roerige periode weet de firma Van der Sijde zich aanvankelijk nog goed staande te houden, ook al is het roeien met de riemen die men heeft. Het familiebedrijf maakt daarin ook bijzondere gebeurtenissen mee, als het de gevolgen van het ontregelde leven aan den lijve ondervindt.

 

1945 - 1952

Na de oorlog

Als in mei 1945 heel Nederland is bevrijd, maakt het land een verwoeste indruk. Ook in Strijen moet het ontregelde leven weer worden opgepakt. Hoewel het bedrijfsterrein van firma Van der Sijde ongeschondenuit de oorlogsjaren tevoorschijn komt, is van de houtvoorraad bijna niets meer over. In de loop van 1946 begint het leven min of meer zijn normale gang te gaan. Het land wordt opnieuw opgebouwd. Er wordt hard gewerkt en de resultaten zijn daar ook naar. Hoewel de jaren veertig en vijftig geen vette jaren worden, is er wel sprake van optimisme. Aanvankelijk bestaat weliswaar nog gebrek aan van alles, maar op den duur neemt de welvaart sterk toe als de westerse wereld tot begin jaren zeventig een lange periode van economische groei doormaakt.

 

1953

De watersnoodramp

In de avond van 31 januari 1953 trekt een zware storm over de Noordzee richting Nederland en stuwt het zeewater hoog op tegen de kust. Die nacht wordt het springvloed. De slecht onderhouden zeedijken blijken te laag. Het is een kwestie van tijd, of ook in de Hoeksche Waard stroomt het water met een daverend geweld het land binnen. Grote delen van Strijen komen onder water te staan. Huizen aan het Spui en het Jaagpad staan in mum van tijd bijna twee meter onder water. Een groot deel van het dorp verandert in een enorme chaos. Door het geweld van het water worden muren, deuren en ruiten ingedrukt. Alles wat niet nagelvast is verbonden met de grond, drijft alle richtingen op.

 

1954 - 1973

De bloeiperiode

De zee geeft en de zee neemt. Het water heeft het houtbedrijf niet ongemoeid gelaten, maar zal in de daaropvolgende periode ook voor voorspoed zorgen. Na de watersnoodramp is het Nederland ernst om een herhaling te voorkomen. Er worden dan ook grote infrastructurele projecten gestart, wat tot een stroom van opdrachten leidt voor Van der Sijde. Wanneer het bedrijf na de watersnoodramp weer is opgebouwd, staat de Nederlandse economie er bovendien gunstig voor. De periode van naoorlogse wederopbouw heeft zijn vruchten afgeworpen en een stevig fundament gelegd voor een periode van evenwichtige economische groei. De welvaart stijgt eerst langzaam, maar in de jaren zestig neemt de groei op alle fronten toe. Nederland maakt zich op voor een periode van bloei, die ook wel wordt aangeduid met de ‘gouden jaren’. Ook Van der Sijde krijgt de wind nu in de zeilen en weet het gunstige economische tij ruimschoots te benutten.

 

1974 - 1984

Met vallen en opstaan

Aan het begin van de jaren zeventig komt abrupt een einde aan de tijd dat de bomen tot aan de hemel lijken te groeien. Een oliecrisis, in 1973, met de autoloze zondagen als gevolg, wordt opgevolgd door een tweede oliecrisis in 1979. Nederland krijgt te maken met een combinatie van een stagnerende economie en een toenemende inflatie, waardoor de gouden jaren op hun retour zijn. Grote ondernemingen gaan ten onder, waarbij vooral de scheepsbouw hard wordt getroffen. De geschiedenis van het houtbedrijf laat zien, dat het binnen een tijdsbestek van twee jaar de gevolgen van een economische neergang ook zelf aan den lijve ondervindt. Halverwege de jaren zeventig breken ook voor Van der Sijde moeilijke tijden aan.

 

1985 - 1998

Een nieuwe start

De periode, waarin het houtbedrijf zich opmaakt voor een verhuizing naar een nieuwe locatie, staat te boek als een periode van tegenvallers: de zogenaamde magere jaren. Financieel gezien staan de zaken er niet rooskleurig voor. De inkomsten nemen sterk af terwijl de juridische kosten alleen maar oplopen. De broers krijgen bovendien te maken met gezondheidsproblemen. Teun geeft te kennen dat er in de zaak niet al te veel meer op hem gerekend moet worden. Ondertussen vragen veel dagelijkse beslommeringen hun aandacht. De ontstane situatie doet de ondernemerszin geen goed. De anders altijd strijdbare broers komen op een punt dat ze het niet meer zien zitten om verder te gaan. Maar met de verhuizing komt ook een aantal positieve vernieuwingen op gang en vindt het bedrijf zijn veerkracht langzaam maar zeker weer terug.

 

1999 - 2008

Zoeken naar balans

De Europese eenwording groeit aan met voormalige Oostbloklanden en de Euro doet zijn intrede. De zorg om het milieu intensiveert, want de tijd lijkt nu meer te dringen dan ooit. Er ontstaat belangstelling voor ecologisch verantwoorde producten en diensten met een duurzame meerwaarde. Nog meer dan voorheen, ontstaat het besef dat iedereen bewust kan bijdragen aan het verkleinen van de eigen ecologische voetprint. De welvaart zit stevig in het zadel, maar zal vanaf 2007 barsten gaan vertonen als zich in Amerika een kredietcrisis aandient en deze in korte tijd overslaat naar Europa. Het is een periode waarin alles in beweging is. Verhoudingen verschuiven, niet alleen in de wereld, maar ook binnen Van der Sijde. Alles lijkt te vragen om een nieuwe balans.

 

2009 - 2017

Naar een nieuw perspectief

De kredietcrisis is niet overgewaaid, maar juist steviger in het zadel terecht gekomen. Het vertrouwen in de oververhitte economie is afgenomen. Europa krijgt te maken met een eigen eurocrisis waardoor het prijskaartje aan de eenwording steeds hogere bedragen gaat vertonen. Intussen volgen veranderingen, zowel in technologisch als in sociaal opzicht elkaar in hoog tempo op. De besparende en goed geïnformeerde consument vertoont een grillig koopgedrag, vooral nu de meeste goederen en diensten ook via digitaal winkelen op grote schaal, snel en eenvoudig te bestellen zijn. Niet langer wordt het marketingbeleid alleen vanachter de bestuurstafel gedicteerd, maar verschuift de regie over het imago meer naar de kant van de publieke opinie van de afnemer. Nu het oude niet meer werkt, klinkt de roep om creatieve en flexibele oplossingen luider. Ook Van der Sijde ziet zich steeds meer geplaatst voor een veranderende vraag bij haar afnemers.